رفتارهای تغذيه ای مناسب از بدو تولد کودک تا 3 ماهگی

    شير دادن بايد بر اساس ميل وتقاضای شيرخوار باشد بنابراين بايد به محض بيدار شدن شيرخوار ويا با مشاهده تمايل او به مکيدن قبل از اينکه زياد گريه کند به او شير بدهيد . هنگام شيردادن بايد شيرخوار را به خوبی وبه راحتی در آغوش بگيريد .

هنگام شير دادن ، به کودک لبخند بزنيد وبا ملايمت ومهربانی با او صحبت کنيد . اما نه به گونه ای که شيرخوار از شيرخوردن باز بماند .  مدت شير خوردن وفاصله بين دفعات تغذيه را بايد به اختيار شيرخوار بگذاريد زيرا در اين سن شيرخوار مقدار شير دريافتی را بر حسب نيازهای خود تنظيم می کند . به او فرصت کافی برای توقف در مکيدن ، نفس تازه کردن ، برقراری ارتباط باخودتان واطرافيان بدهيد تا پس از اين فرصت ، مجددا به شير خوردن ادامه دهد .اگر بعد از شير خوردن شيرخوار بادگلو نزد و به خواب رفت نبايد نگران او شويد . بسياری از شيرخواران که از شيرمادر تغذيه می کنند اگر روش شير خوردنشان درست باشد هوايي نمی بلعند ونيازی به باد گلو زدن ندارند واگر احيانا" هم هوايي بلعيده باشند .به خواب بروند خودشان بيدار می شوند .بنا براين برای گرفتن باد گلوی کودکی که از شير مادر تغذيه می شود نبايد او را از خواب بيدار کنيد .

 رفتارهای تغذيه ای مناسب برای کودکان 3 تا 6 ماهه

   در اين زمان شيرخوار رابطه نزديک وصميمانه تری با مادر ومراقب خود برقرار می کتد وبا اطرافيان ومحيط زندگی خود نيز فعالانه برخورد می کند واز مصاحبت با مادر در حين شير خوردن لذت می برد . به مادر لبخند می زند واورا بيشتر به طرف خود جلب کرده و مشتاق مراقبت از خود می نمايد .

 در اين دوران ، شيرخوار ممکن است ضمن شير خوردن گاه گاهی از شيرخوردن دست کشيده وبه اطراف واطرافيان نگاه کند وبا لبخند ونگاه خود از آنها بخواهد که به او بيشتر توجه کنند سپس دوباره به شير خوردن ادامه می دهد واين کار را چندين بارتکرار می کند . والدين بايد توجه داشته باشند که اين امر طبيعی بوده وجای نگرانی ندارد . اين عمل شيرخوار را نبايد به حساب سيرشدن وی گذاشت ، در غير اين صورت ممکن است به دليل ناکافی بودن تغذيه ، کودک دچار سوء تغذيه وتاخير رشد شود .

در مورد بسياری از شيرخواران بازيگوش وکنجکاو بهتر است مکانی خلوت ، آرام وحتی با نور کم راجهت شيردادن به کودک انتخاب نماييد که کودک به مقدار کافی شير بخورد .

    رفتارهای تغذيه ای مناسب برای کودکان 6 تا 9 ماه

   کودک در سنين 6 تا 9 ماهگی دوست دارد از بزرگترها تقليد کند  بنابراين هنگام غذا دادن به کودک شما هم همراه او دهانتان را باز کنيد واين کار را چندين بار تکرار کنيد . نام هر ماده غذايي را که به اومی دهيد مخصوصا اگر جديد باشد چندين بار تکرار کنيد . تا کودک علاوه بر طعم غذا با نام آن هم آشنا شود .

بعضی شيرخواران بطور موقت ممکن است موادی را که جامد وغليظ تر از شيرمادر است قبول نکنند بهتر است بتدريج بر غلظت مواد غذايی بيا فزاييم . برای اينکه کودک بهتر غذا بخورد در صورت امکان کودک ديگری را که با اشتها غذا می خورد در مقابل کودک خود بنشانيد ويا خودتان با اشتها ولذت غذا بخوريد تا او ياد بگيرد .

از همان اوايل با هر عکس العمل شيرخوار مثل بستن دهان بعد از خوردن يکی دو قاشق ، تف کردن ،سربرگرداندن و ريختن غذا  صبورانه برخورد کرده وخونسردی خود را حفظ کنيد . اصرار زياد ويا به زور غذا دادن به هر نحوی که باشد کار درستی نيست ودر آينده موجب امتناع از خوردن غذا توسط کودک می شود .

زمانی که کودک قادر به نشستن است او را بنشانيد وغذا دهيد . اگر هنوز نمی تواند کاملا" بنشيند هنگام غذادادن اورا در بغل بگيريد . هيچ وقت در حال دراز کشيدن به کودک غذا ندهيد .

   هنکام غذا دادن به کودک 9-6 ماهه خود توجه داشته باشيد رفتارهايی مانند ريختن غذا روی زمين ويا به صورت ودست ، وارونه کردن ظرف غذا همه جزئی از تکامل کودک محسوب می شود . با اين رفتارهای کودک مبارزه نکنيد زيرا تنها نتيجه آن بد غذايی کودک وبيزاری او از غذا خوردن در هنگام بزرگسالی است ..

در هنگام غذا دادن به کودک خود با صدای آرام با او صحبت کنيد خصوص حرفهايی بزنيد که اورا به خوردن غذا ترغيب کند ولی توجه داشته باشيد که با زياد حرف زدن توجه او را از غذا خوردن منحرف نکنيد 

به علائق غذايی کودک 9- 6 ماهه خود احترام بگذاريد اجازه دهيد که هر قدر که ميل دارد وبا هر سرعتی که می خواهد ، غذا بخورد . سعی نکنيد قاشق را تند تند در دهان او ببريد . بستن لبها ويا برگردانيدن سرنشانه غذا نخواستن است بنابراين در اين زمان غذا دادن را قطع کنيد وبعد از چند لحظه توقف دوباره به غذا دادن ادامه دهيد .

   رفتارهای تعذيه ای کودک 11 – 9 ماهه

  کودکان در اين سن دوست دارند بادست غذا بخورند . در هنگام غذا دادن به کودک به او نيز يک قاشق بدهيد تا خودش نيز در خوردن غذا سهيم باشد . اگر از قاشق استفاده نکرد اجازه دهيد با دستش غذا بخورد . فراموش نکنيد نهی کردن کودک ازخوردن غذا با دست خود موجب لجبازی کودک می شود . ممکن است در ابتدا برداشتن غذا وگذاشتن آن به دهان برای کودک سخت باشد وغذا را به صورت ولباس خود بمالد . نگران نباشيد کم کم کودک روش صحيح غذا خوردن را خواهد آموخت

- سعی کنيد همواره غذايی برای کودک تهيه کنيد که علاوه بر مواد مغذی ظاهر جالبی داشته باشد وخوش رنگ وخوشبو باشد 

   در تغذيه کودک 12 – 6 ماهه خود به اين نکات توجه کنيد

  به غذای کودک 12 – 6 ماهه نمک يا شکر اضافه نکنيد . همچنين در اين مدت از غذای خانواده که دارای چاشنی وادويه ونمک می باشد به کودک ندهيد زيرا اين امر سبب می شود کودک طعم غذاهای بدون نمک وچاشنی را به سختی قبول کند يا اصلا" نپذيرد . قبل از غذا از دادن شيرينی ومواد شيرين به کودک پرهيز کنيد . چرا که اشتهای او را کم خواهد کرد.

   در مورد اشتهای کودک زير يکسال خود توجه داشته باشيد

  گاهی عدم اشتها يا بی اشتهايی علت فيزيولوژيک دارد . معمولا استراحت کافی ، حجم مناسب غذا در يک وعده ، آفتاب وهوای آزاد باعث افزايش اشتها می گردد . گرچه رشد کودک در سن 11 – 6 ماهگی سرعت کمتری نسبت به قبل خواهد داشت . ولی فعاليت کودک بيشتر می شود وبازيگوشی او اجازه نمی دهد که به غذا توجه کند  بنابراين غذارا در دفعات بيشتر ولی با حجم کمتر به او بدهيد

-  توجه داشته باشيد که ممکن است مقدار غذای دريافتی کودک از يک روز به روز ديگر تفاوت داشته باشد . ولی کودک به طور طبيعی وعادی رشدکند ، همچنين ممکن است کودک در يک روز غذايی را با ميل واشتهای زياد بخورد ولی روز ديگر همان غذا را با بی اشتهايی بخورد يا اصل نخورد . تمام اين رفتارها طبيعی است سعی کنيد کودک را به خوردن غذا ترغيب کنيد ولی او را مجبور به خوردن غذا نکنيد

-  به زور غذا دادن ، يکنواخت بودن غذا ، عدم توجه کافی به نيازهای عاطفی کودک ، کمبود آهن ، بيماری وسوء تغذيه همگی اشتهای کودک را تحت تاثير قرار داده وپذيرش غذا از سوی او را مشکل می کند

در تغذيه کودک زير يکسال خود به خاطر داشته باشيد

  غذا خوردن کودک در سنين 12 – 6 ماهگی فقط به منظور تامين نيازهای غذايی او نيست بلکه برقراری يک ارتباط اجتماعی بين والدين وکودک است . کودک هميشه  از اين که چيز جديدی رااز فردی که دوستش دارد می گيرد ، بسيار خوشحال می شود .

غذای کمکی علاوه براينکه بخشی از انرژی مورد نياز کودک را تامين می کند راهی برای آشنايي او با مزه وقوام غذا ها وفراگيری وتکامل او برای استفاده از غذاهای سفره خانواده است .

نکات مهم در تغذيه کودک جهت پيشگيری از رفتارهای ناخوشایند

  کودکان باید در زمان خوردن غذا در وضعیت راحتی قرار گیرند و غذا نزدیک آنان باشد تا  بتوانند به راحتی غذا بخورند

بشقاب و لوازم غذا خوردن باید از جنس نشکن باشد تا در صورت پرت کردن یا افتادن ، باعث صدمه به کودک نشود

قاشق نباید گودی زیادی داشته باشد و لیوان باید به اندازه کافی کوچک باشد تا در دست کودک جای بگیرد .

اکثر کودکان غذایی را که قبلاً خورده اند وبا طعم آن آشنا هستند به راحتی میل می کنند .

هنگام دادن غذای جدید بهتر است ابتدا مقداری از غذای قبلی و سپس غذای جدید داده شود .

خوردن سوپ رقیق برای کودک سخت است ،‌بهتر است کمی غلیظ باشد

آب میوه طبیعی بهتر از انواع صنعتی است .

باید وقت کافی برای صرف غذا داده شود و برای غذا خوردن نباید شتاب و عجله کرد .

اشتهای کودک در روزهای مختلف متفاوت است بهتر است به او اصرار نشود که حتماً تمام غذا را بخورد .

غذا خوردن باید در محیط بدون جنجال و یا همراه با یک موزیک ملایم سبب تحریک اشتهای کودک گردد .

غذای کودک نباید خیلی داغ باشد .

از ریخت و پاش کودک هنگام غذاخوردن ناراحت نشوید او قادر است آداب غذاخوردن را رعایت کند .

کودک نوپا فقط ۱۰ دقیقه می تواند سرسفره بنشیند .

میان وعده غذا نباید زیاد باشد که کودک غذای وعده بعد را نخورد .

صحبت کردن با کودک هنگام غذاخوردن علاقه اورا به غذا بیشتر می کند.